Tüm gün haberleri takip ettim, halen daha ediyorum. Aşırı üzgünüm, her şeyin çaresi varda ölümün maalesef yok. Yıkılanlar, dökülenler, kırılanlar, her şey bir şekilde el birliğiyle yoluna koyulur ama işte insanın sevdiklerini, eşini, dostunu kaybetmesi çok daha üzücü. Hele göçük altında kalanların yaşadıkları tramvaları, yakınlarını kaybedenlerin tramvalarını ve depremi birebir yaşayanların üzüntüsünü ve şokunu anlayabiliyorum ve sabahtan beri derinden üzülüyorum.
99 depremini çocukluğumda yaşamış biri olarak günlerce sokaklarda, prefabriklerde geçirdik. Bu yüzden evinden ayrı olmanın ne demek olduğunu biliyorum.
Rabbim sizlere sağlık sıhhat versin @Bahtiyar. Diyecek söz bulamıyorum. Dualarım sizinle...