Dürüst bir insan daima çocuk kalır.

Öpüyorum gökyüzü gibi bakan gözlerinden.

Önemsedikçe yitirdiğim insanlar var.

Ya anlasana dargınım ama mahkûmum sana.

Gel ki, anlam kazansın bekleyişlerim.

Artık çok yoruldum. Herkesten, her şeyden…

Bir kere güldü, konu nerelere geldi.

Kimse yok merak etme, o boş kalan tahtında.

Özlemin azı çoğu olmaz ağırdır işte!

En büyük mezar insanın kalbine gömdükleridir.