İçrek...

[Sadece kayıtlı ve aktif kullanıcılar bağlantıları görebilir. ]

Susuyorum
Çünkü konuştukça yakalanıyorum kendime
Yalan değil kelimelerim biliyorum
Dayanamıyorum sadece
Bir açık yaram var.
Yeri de belli.
Ama kapatmaya gücüm yok.
Ağlamamam lazım
Acıyorum kendime
Bu sevda benden büyük

Ve ben küçülüyorum içinde
Sesim inceliyor, kırılıyor içimdeki çocuk gibi
Her notada biraz daha dağılıyorum
Gide gide… ben de bir yere dayanıyorum
Adını koyamadığım bir sızıya

Geçer diyorlar
Ama geçmiyor bazı şeyler
Sadece kabuk tutuyor
Altı hep aynı yangın

Gözlerimi kaçırıyorum aynalardan
Çünkü en çok kendimden utanıyorum
Sevmenin bu kadar ağır olacağını
Kimse söylememişti bana

Bir yol var içimde
Ne sana çıkıyor ne bana
Yürüdükçe kayboluyorum
Durdukça batıyorum

Ve şimdi…
Susmak en azından ihanet değil
Kelimelerden daha dürüst
Bu sessizlik
Çünkü konuşursam
Bir daha toparlayamam kendimi

Ve ben
Zaten zar zor duruyorum.

EBS
19.03.26