Memories

Dün yine sabaha karşı kulağımda kulaklık ile çalışırken bir tane dayı geldi uzaktan ördek gibi paytak paytak yürüyerek.Dayı da dayı ama ak saçlı ve siyah sakallı tam bir fanatik.
'Naaaber ahbap" dedi ben de bir an duraksadım dedim Amerikan filminde falanız herhalde.
Ben de malum cevap iyiyim diyerek karşılık verdim.
Parfüm ister misin?'diye sordu ben de garipseyerek cevap verdim;
Parfüm ne alaka dayı"diyerekten.
Ben daha demeye kalmadan üstüme sıktı birkaç fıs.
Niye kimseyle konuşmuyorsun"diyerek tekrar soru sordu.
Sevmediğimi belirttim ben de.
Sonrasında cebinden yine çıkardı tam sıkamamış meğerse.
Hala daha üzerimde koku artık nasıl parfümse her nefes aldığımda müptezel oldum çeke çeke içime.


-Bu da en yenisinden böyle bir anımdır.

Çocukken seyyar bir köftecide çalışıyordum Ahmet'ti adı ustanın.
Kış zamanı tabii ben müşteri çekmeye çalışıyorum o da sigara yakmış oturuyor.
Bir tane müşteri geldi sevgilisi ile birlikte.Daha doğrusu sözlüsüydü sanırım yüzükleri vardı ve mutlulardı.
Klas erkek tabii adam;
"Abim bize iki yarım köfte kapsana"diyerek verdi siparişini zaten söylememe gerek kalmadı usta da yapmaya başladı.
Sevgilisi telefonunda geziyordu adam da çok gergin duruyordu.
Ben uzaktan izliyordum sadece kız yemeğini bıraktı ufaktan seslerini duyuyordum titriyordu sesi.
Bana nasıl yaparsın bunu ya"diyerekten.
Sonrasında masadan kalktı kız ve tam gidecekken bir araba yaklaştı yol kenarına.
İçinden kız/erkekli bir grup çıktı;
Doğum gününü kutlamak için bu kadar zahmete girmişler.
Ellerinde pasta ve radyodan açtıkları şarkıyla.
İrem Derici'nin şarkısıydı sanırım şu düğünlerde sürekli çalınan.
Kız daha çok ağlamaya başladı mutluluktan sevgilisi de açıkladı durumu sanırım.Ben tabii hala izlemeye devam ediyorum amaçlarını öğrendikten sonra.

Bu anıyı anlatma sebebim ise insanların ne kadar boş çabalara girmiş olmasıydı.
Ne gereği var doğum günü kutlamak için bu kadar cefaya yani değdi mi o kızın ağlamasına ki sanmam değdiğini.
Hayat kısa,minik sürprizler ile kocaman tablolar yaratılabilir ne de olsa.

Belediye zamanlarımda staj yaparken Statik Proje'ye kolunda Rolex ve bayağı kaliteli kumaşa sahip takım elbiseli orta yaşlarda birisi geldi.
Ben de projemi çizmeye devam ederken tanıdık bir ofis memurunun yanına gitti.
Henüz ilk aylarımdı daha yeniydim,kulak misafiri oldum ister istemez.
10 katlı apartmanına birkaç kat ve çıkma çıkmak istediğini söyledi ve memur reddetti bunu belediye yönetmeliğinde yasak olduğu için.
Sigara ikram etmek istedi Müteahhit ve dışarı çıktılar.İçeri girdiklerinde ikisinin de yüzü mutluydu ve Müteahhit ayrıldı ofisten.
Yanımda olan ofis memuru ise hayli keyifliydi ve şarkı açtı kendi kendine.
Büyük ihtimalle çoğu müteahhitin yaptığı gibi para yedirdi memura ve işini onaylattı.
Bakalım ufak bir depremde ne derece ayakta kalacak o yasak çıktığı katlı apartmanları.