Segili Astrea;

Sevgili Astrea;
Ne zamandır aklımdasın. Ama ne zaman saba yazmak istesem hep bir engel çıkardım kendime.
Nasılsın diyr sormuyorum sana.
Kalbini biliyorum artık.

Benim küskün çiçeğim;
Daha ne kadar mavilerine küseceksin?
Barışma zamanı gelmedi mi yarınlarına.
Bak gökyüzüne.
Senin için parlıyor artık. Sırf sen mutlu ol diye.
Bilirim çok zor senin için bahar kapımızda iken güze çevirme yüzünü.

Ben senin için her zaman buradayım Astrea.
Ne zaman istersen açabilirsin kendini bana.
Yadırgamam.

Yaşamak ağır gelitor bana seni bmyle bıraktıkça.
Sen yarım iken ben tamamlanamıyorum.
Ama yarım bıraktıklarımız ile yeni bir yaşamı var edeğiz.

İnanıyorum sana Astream
Sen kendine inanmıyırsan bile bana inan o zaman.
Yarınlarımız için...
Bu günlerimiz için...
Dünlermizin intikamı için..
Kendine çok iyi bak.
Umudumuz her zaman bizimle olsun..


EBS

Sevgili Astrea
Geceleri neden sevmediğimi sonunda buldum.
Maziden kalan tüm tozları oraya süpürmüşüm ben.
Yastığıma sarılıp her uyuduğımda ben onları solumuşum hep.
Hani büyüyoruz büyüdüm gibi laflar ediyoruz ya beraber
Koca bir yalan Astrea
Biz sadece küçüklüğümüzü herkesten saklamaya çalıyoruz.

Boşverrrr Astrea
Zaten incindiğimiz yer yine bize aitnolan parçalar
Aadece daha çok acıtmak için yarış halindeler

Küskün çiçeğim
Ahu gözlü çöl gülüm
Düzeliyoruz farkında mısın
Eskisi kadar yapılanlara takılmıyoruz
Yapılmayanlara daha çok takılıyoruz sadece.
Bazen boşver diyorum aynı sana desiğim gibi
Ama olmuyor
Bir türlü başaramıyorum onu.
Düşünmek istemediklerim daha çok geliyor ama üatüme.
Batıyor bedenime sanki iğne gibi.
Bak acım burada sen beni yaralıyorsun
Diymiyorum ona.
Bilmiyor Astrea
Bende kopan yangını çıkan fırtınaları bilmiyor.
Ben kaldım sadece kendi başıma
Adım dahi atamıyorum.
Önüm o kadar sisli ki.

Artık her şey yitiriyor gerçekliğini.
Renkler vardı müzik vardı etrafımda.
Şimdi kör kalabalık hepsi.

Belkide ölüm o kadar kötü değildir Astrea.
Sadece anımda yanımda olucak o kdar.

Kendine iyi bak Astrea
Ben zaten bildiğin gibi değilim...

EBS

Sevgili Astrea;

nedense yazasım var bu aralar sana
başıma gelen her şeyi ilk sen bil istiyorum.
hatta beni bir tek sen sev isityorum Astrea.

beni anlamanı beklemiyorum
ama ben çok anladım seni
belki de bu yüzden senin için bu kadar çırpınma telaşım

bazı şeyler hiç değişmiyor Astrea
anlatmak istediklerime kelimeler bile tam manaya gelmiyor.
aslında gelir belki ama çok yoruldum artık senin için koşmaktan.

çok hata yaptım ben Astrea
ama çok kırılmıştım.
kendime anlık mutluluklar armağan etmek istemiştim sadece.
sonuçları ağır oldu

şimdi dilek hakkım hala var mı bilmiyorum
ama özlem dolu sabahlarım da yer bulmanı istiyorum

ah Astrea
ne vardı doğru zamanı aramakta
her şeyi ne kadar zorlaştırıyoruz.

ümit dolu bekliyorum Astream seni
ben hep aynı yerdeyim
kaldığım yerde
devam etmeye korktuğum yerde
kendine iyi bak Çölümün Masum Gülü

EBS

Sevgili Astrea;
Nasıl yazmam gerek sana bilmiyorum
oysa çok uyarmıştın beni sen
sevme bak sonun benim gibi olur demiştin
haklıymışsın...
ben çok doğru seviyorum Astrea
ama hep yanlış kişiler karşıma çıkıyor.
artık çok sıkıldım Astrea
kalbim dayanamıyor hiç bir şeye.
en ufak şey beni yerden yere vuruyor.
ben özlüyorum da onu
hala yeniliyorum ona yanımda olmadığı halde
çok büyük aptalım biliyorum ama olmuyor
şu benden hükmüm geçiyor da
kalbimin ar damarı yok ki
hala gurursuzca ondan gelecek aşkı bekliyor.
bende ona sadece şahitlik yapıyorum
Ah Astream.. benim solgun papatyam
yaşım 30 oldu ama hatalarım hala 17 yaşında...
boşver be
zaten ne zaman üzseler bizi şarkılara sığınmadık mı?
takarım kulaklığımı inceden söyler Sezen
yanına da eşlik eder sigaram
o söyler ben ağlarım
ben ağlarım sigaram söner.....
Benim söndüğüm gibi her gece...

EBS

Sevgili Astrea;

Kaç yıl olmuş sana yazmayalı.
Bir şeyler hiç değişmiyor güzel gözlüm
hiç değişmiyor hemde

sarmaladığımı düşündüğüm yaralardan
inim inim sızıyor acılar.
ben saddece izliyorum

eski yaralar iyileşir zamanla derdim
ama geçmiyormuş
bir resim br şarkı bir koku
tek tek gün yüzüne çıkartıyormuş hepsini

bize içmekte yaramıyor Astream
beynimin içindeki ses susuyor
bu sefer yüreğim başlıyor konuşmaya
bazen diyorum
iyi ki numarasını silmişim,
yoksa tereddüt bile etmeden arardım

belki sırf sesini duymak için
belki de sesimi duyurmak için

sesimi duyurmak...
ne güzel bri söz
ama ne zaman kime karşı duyurduk ki kendimizi
hep başkaları konultu
biz dinledik
tam konuştuk dedik
onlar sessizliği yüzümüze tokt gibi vurdu

Ah ahu gözlü çöl çiçeğim
ne çok yanılsamalarımız oldu senle
şimdi yine bir hata daha yapmak üzeriyim
dur diyenim yok

belkide durmak istemiyorum artık
eski ile vedaşlaşmak zor geliyor
sevmekten değil
şu çektiğim acı olmasa yazabilirmiyidim bu kadar
ya da dökülürmüydü dilimden inciler.

benim ki acıya aşık olmak
kendimi cezalandırmak onunla

ama artık cezam dolmuş gibi hissediyorum
bir dahaki cümlelerim bu kadar zehir dolu olmayacak biliyorum

sadece sana haber vermek istedim
beni duyan tek kişi olrak kalmay devam et

ben kendi sesimi kıstığım yerden bulmaya gidiyorum

tekrar görüşmek üzere çölümün susuz gülü

EBS

Sevgili Astrea,

Uzun zaman oldu sana yazmayalı.
Hatta sana seslenmeyeli bile.
Ama içimden gelmedi sana yazmak.
Kızma; sebebi hiçbir şekilde sen değilsin.
Sadece yollarım sana uzak düştü.

Hani hep diyorum ya sana;
bir yolum var ama nereye çıkacak bilmiyorum,
sadece denize ulaşmasını istiyorum diye.

Meğer yolun sonu deniz değilmiş, Astrea.

Kerem'in Aslı'sı,
Mecnun'un Leyla'sı,
Tahir'in Zühre'si...
Hepsi yanılmış olamaz, değil mi?

Hem onlar aşklarına kavuşmak için çıkmadılar mı o yollara?
Öyleyse benim çıktığım yolun sonu neden böyle?

Hep eski hatalarıma düşüyorum.
Oysa her seferinde sana sözler veriyorum.
"Bir daha olmayacak," diyorum.
Kendime inanıyorum hatta.
Ama meğer insan, onu yeniden görene kadar sadık kalıyormuş.

Oysa nefret etmek için ne kadar çok sebebimiz vardı.
Yaşamak için de bir o kadar ucuz bahane.

Yine de insan, en çok canını acıtan kapının önünde bekliyor.
Belki bu kez açılır diye,
belki içeriden tanıdık bir ses gelir diye,
belki yıllardır yasını tuttuğu şeyin aslında ölmediğini öğrenir diye.

Ben bekledim, Astrea.

Bir çift gözün insanı yıllarca aynı yerde tutabileceğini öğrendim.
Zaman geçti.
Mevsimler değişti.
İnsanlar geldi, gitti.
Ben değiştiğimi sandım.

Ama bazı karşılaşmalar vardır;
takvimleri yalan çıkarır.
Bir bakışta bütün emeklerin,
unutmak için kurduğun düzenin,
kendine anlattığın yalanların üzerinden geçer.

Şimdi sana bunu itiraf etmekten utanıyorum:
Demek ki iyileşmek, unutmak değilmiş.
Demek ki bazı yaralar kabuk bağlasa da yağmur yağınca yeniden sızlarmış.

Bilmiyorum, Astrea.

Belki de yolun sonu deniz değildir.
Belki bir uçurumdur,
belki kimsenin yaşamadığı küçük bir kasaba,
belki de insanın dönüp dolaşıp kendisine vardığı o sessiz oda.

Ama şunu biliyorum:
İnsan bazen kavuşmak için değil,
kaybettiği parçalarını yolda toplamak için yürür.

Eğer bir gün yine denizi görürsem,
ona senin adını fısıldayacağım.

Çünkü bazı isimler insandan gitmez.
Sadece susar.

Ve ben,
bunca sessizliğin ardından,
ilk kez bunu kabul ediyorum:
Seni unutmamışım, Astrea.

Sadece sana giden yolları kaybetmişim.


EBS