37 yaşındayım hiç evlenmedim, evdemi kaldım sizce?

**Zaman Yolcusu** · 20 Şubat 2026, 20:28

Naçizane olarak, bu çıkarıma katılmadığımı ifade etmek isterim.

Anlatayım;

Özellikle ortadoğu coğrafyasında, erkekler mental olarak geç olgunlaşırlar. Bunda aile kültürünün, sorumluluk almaktan kaçınmanın, toplum baskısının, göreneklere bağlı yaşamanın ve kontrolcülüğün büyük payı vardır.

Biraz kitabın ortasından konuşacağım, yüksek müsaadenizle. Alışılagelen Türk kültüründen gidelim; insanların hepsi olmasa da büyük bir yüzdesi evlenene kadar aile evlerinde kalırlar. Ev idaresi anlamında genel olarak bir sorumluluk almazlar. Çünkü kültür belli bir yaşa gelince ayrı eve çıkmaya hem ekonomik, hem de gelenekler ve alışkanlıklar anlamında çok müsaade etmez.

Bununla birlikte ev idaresi, dışarıdan göründüğü kadar kolay bir süreç değildir. Hem fiziki, hem maddi, hem de bilinç anlamında belli bir kazanım gerektirir. Belli bir yaşa kadar sadece aile güdümü ile hareket etmiş bir bireyin, evlendikten sonra kendi ailesine bağımsız ve etkin bir şekilde ne denli fayda sağlayabileceği muammadır. Bu husus, özellikle ortadoğu bölgesinde çok fazla olan ve evlendikten sonra ailelerin dışarıdan ilişkiye müdahale etmeye devam etmesine zemin olmaktadır. Çünkü toplum kalıplarından kaçmak ve ifade edilen tabirle "evde kalmak" istemeyen insanlar, yetkin ve aile sorumluluğuna hazır olarak evlenmiyorlar. Kendilerini psikolojik baskıyla evlenmek zorunda hissediyorlar.

Diğer konu ise eğitim ve iş anlamında kariyer noktası. Bir insanın eğitimi, onun hayat görüşünün gelişiminde büyük rol oynar. Eğitim sonrası iş hayatında ise belli bir süre geçmesi lazım gelir ki, birey evlendikten sonra ailesine ayıracağı vakti kariyer basamaklarını tırmanma hırsıyla işine ayırmasın. Kariyer anlamında başlangıçta yaşayacağı o hırsın büyük bir kısmında evlenmeden önce doygunluğa ulaşabilsin. Bunlar çok kritik nüanslardır.

Herkes evlenir ama herkes evlenemez. Sağlam temellere oturmuş bir aile hayatı için insanların mental, kariyer ve eğitim olarak ayaklarındaki tüm prangaları çözmüş, belli bir tecrübe elde etmiş ve dirayetli bir şekilde hayatlarına yön vermeleri gerekir.

Tüm bunların yanında, gördüğüm bir konuya daha temas edeceğim. Aldatmalar, halihazırda olan ile yetinmemekten ileri gelir. Ben bir çok coğrafyada, belli tecrübeleri evlenmeden önce yaşamış ve doygunluğa ulaşmış insanların aldatma noktasında çok daha dirençli olduklarını gözlemledim. Erken yaşta evlenen bir birey, hayata gözünü eşi ile açıyor ise -özellikle erkek için- burada zamanla sadakat anlamında sorunlar ortaya çıkabiliyor. Umarım, aktarmak istediğimi net bir şekilde izâh edebilmişimdir. Maddi güç değiştiğinde, ilk olarak eşlerin değiştirilmesi konusunun arka planı da buradan geliyor.

İşin son boyutu ise çocuk ve çocuğa verilecek eğitim. Elbette ki herkes çocuk sahibi olmak zorunda değil. Fakat çocuk sahibi olmak isteyen ama henüz kendi mental olgunluğuna tam ulaşamamış aile bireylerinin, çocuklarına aktaracağı eğitimin kalitesi tartışmaya bir hayli açıktır. Aile, nesil yetiştirir. Nesil ise ırka şekil verir, değer katar. Kültürün yegane yapıtaşıdır.

Buradan hareketle, insanlara ezber hayat kalıpları çizmemek gerektiğini düşünüyorum. Kalıplar, insanların hayatlarını mahveder.

Her insanın hayat seyri birbirinden farklıdır. Farklılıklar güzeldir, topluma rayiha katar. Bırakalım herkes kendi hayat seyrinde, kendi kararlarıyla kalıplaşmalardan uzak ilerlesinler. "Elalem ne der?" baskısı ile erkenden evlenen insanların mahvettiği hayatların bedelini akraba veya komşular ödemezler. Kişiler kendileri ve hatta çocukları öderler.

Bazı insanlar evlenmemeli.

Bazı insanlar çocuk sahibi olmamalı.

Evlenmediğinde kimse evde kalmıyor, bu konuda sizi temin ederim. Herkes kendi yaşında, kendi kararlarıyla güzel.

Muhabbetle.

**Bu Son Veda Pax** · 20 Şubat 2026, 22:25

Zaman Yolcusu kullanıcısının gönderdiği mesajdan alıntı

Naçizane olarak, bu çıkarıma katılmadığımı ifade etmek isterim.

Anlatayım;

Özellikle ortadoğu coğrafyasında, erkekler mental olarak geç olgunlaşırlar. Bunda aile kültürünün, sorumluluk almaktan kaçınmanın, toplum baskısının, göreneklere bağlı yaşamanın ve kontrolcülüğün büyük payı vardır.

Biraz kitabın ortasından konuşacağım, yüksek müsaadenizle. Alışılagelen Türk kültüründen gidelim; insanların hepsi olmasa da büyük bir yüzdesi evlenene kadar aile evlerinde kalırlar. Ev idaresi anlamında genel olarak bir sorumluluk almazlar. Çünkü kültür belli bir yaşa gelince ayrı eve çıkmaya hem ekonomik, hem de gelenekler ve alışkanlıklar anlamında çok müsaade etmez.

Bununla birlikte ev idaresi, dışarıdan göründüğü kadar kolay bir süreç değildir. Hem fiziki, hem maddi, hem de bilinç anlamında belli bir kazanım gerektirir. Belli bir yaşa kadar sadece aile güdümü ile hareket etmiş bir bireyin, evlendikten sonra kendi ailesine bağımsız ve etkin bir şekilde ne denli fayda sağlayabileceği muammadır. Bu husus, özellikle ortadoğu bölgesinde çok fazla olan ve evlendikten sonra ailelerin dışarıdan ilişkiye müdahale etmeye devam etmesine zemin olmaktadır. Çünkü toplum kalıplarından kaçmak ve ifade edilen tabirle "evde kalmak" istemeyen insanlar, yetkin ve aile sorumluluğuna hazır olarak evlenmiyorlar. Kendilerini psikolojik baskıyla evlenmek zorunda hissediyorlar.

Diğer konu ise eğitim ve iş anlamında kariyer noktası. Bir insanın eğitimi, onun hayat görüşünün gelişiminde büyük rol oynar. Eğitim sonrası iş hayatında ise belli bir süre geçmesi lazım gelir ki, birey evlendikten sonra ailesine ayıracağı vakti kariyer basamaklarını tırmanma hırsıyla işine ayırmasın. Kariyer anlamında başlangıçta yaşayacağı o hırsın büyük bir kısmında evlenmeden önce doygunluğa ulaşabilsin. Bunlar çok kritik nüanslardır.

Herkes evlenir ama herkes evlenemez. Sağlam temellere oturmuş bir aile hayatı için insanların mental, kariyer ve eğitim olarak ayaklarındaki tüm prangaları çözmüş, belli bir tecrübe elde etmiş ve dirayetli bir şekilde hayatlarına yön vermeleri gerekir.

Tüm bunların yanında, gördüğüm bir konuya daha temas edeceğim. Aldatmalar, halihazırda olan ile yetinmemekten ileri gelir. Ben bir çok coğrafyada, belli tecrübeleri evlenmeden önce yaşamış ve doygunluğa ulaşmış insanların aldatma noktasında çok daha dirençli olduklarını gözlemledim. Erken yaşta evlenen bir birey, hayata gözünü eşi ile açıyor ise -özellikle erkek için- burada zamanla sadakat anlamında sorunlar ortaya çıkabiliyor. Umarım, aktarmak istediğimi net bir şekilde izâh edebilmişimdir. Maddi güç değiştiğinde, ilk olarak eşlerin değiştirilmesi konusunun arka planı da buradan geliyor.

İşin son boyutu ise çocuk ve çocuğa verilecek eğitim. Elbette ki herkes çocuk sahibi olmak zorunda değil. Fakat çocuk sahibi olmak isteyen ama henüz kendi mental olgunluğuna tam ulaşamamış aile bireylerinin, çocuklarına aktaracağı eğitimin kalitesi tartışmaya bir hayli açıktır. Aile, nesil yetiştirir. Nesil ise ırka şekil verir, değer katar. Kültürün yegane yapıtaşıdır.

Buradan hareketle, insanlara ezber hayat kalıpları çizmemek gerektiğini düşünüyorum. Kalıplar, insanların hayatlarını mahveder.

Her insanın hayat seyri birbirinden farklıdır. Farklılıklar güzeldir, topluma rayiha katar. Bırakalım herkes kendi hayat seyrinde, kendi kararlarıyla kalıplaşmalardan uzak ilerlesinler. "Elalem ne der?" baskısı ile erkenden evlenen insanların mahvettiği hayatların bedelini akraba veya komşular ödemezler. Kişiler kendileri ve hatta çocukları öderler.

Bazı insanlar evlenmemeli.

Bazı insanlar çocuk sahibi olmamalı.

Evlenmediğinde kimse evde kalmıyor, bu konuda sizi temin ederim. Herkes kendi yaşında, kendi kararlarıyla güzel.

Muhabbetle.

Adam ders vermiş

kraal

**ZenithinkeR** · 23 Şubat 2026, 22:31

Evlenmek ve çocuk yapmak, aile kurmak kisvesi altında bir görev olarak lanse edilmiş hep. İnsan evlenmek zorunda mıdır? Hadi evlendi diyelim, çocuk illa ki olmak zorunda mıdır? İki başına bir aile olunmuyor mu?

Kafamda deli sorular.

**Astrea** · 23 Şubat 2026, 22:36

Veloria kullanıcısının gönderdiği mesajdan alıntı

şunun şurasında sadece 6 yılcığım kaldı

Kaldı 5 :F

**heulwen** · 23 Şubat 2026, 22:46

40'lı yaşlarda iki iş arkadaşım var. Biri evlenip boşanmış, biri hiç evlenmemiş. İkisi son zamanda yakınlaşmaya. Erkek olan, kadın olanı evine bırakıp evinden almalara, başbaşa muhabbetlere başladılar. Gördükçe bir seviniyorum ki. Bu sadece bir örnek. Her yaşta olabilir.

**YAMAÇ** · 23 Şubat 2026, 22:57

Beatrice kullanıcısının gönderdiği mesajdan alıntı

37 yaşındayım hiç evlenmedim, evdemi kaldım sizce?

Alıntı

alıntı olduğuna emin miyiz ki

**Klaus** · 27 Şubat 2026, 20:27

Aga be..

**Klaus** · 28 Şubat 2026, 18:21

37 ve üzeri olan yaşı bir begeni atsin bu yoruma

**Klaus** · 03 Nisan 2026, 07:45

20 Şubat 2026, 20:28	#51
Çevrimdışı Zaman Yolcusu Ruh HalimDusunceli	Yanıt: 37 yaşındayım hiç evlenmedim, evdemi kaldım sizce? Naçizane olarak, bu çıkarıma katılmadığımı ifade etmek isterim. Anlatayım; Özellikle ortadoğu coğrafyasında, erkekler mental olarak geç olgunlaşırlar. Bunda aile kültürünün, sorumluluk almaktan kaçınmanın, toplum baskısının, göreneklere bağlı yaşamanın ve kontrolcülüğün büyük payı vardır. Biraz kitabın ortasından konuşacağım, yüksek müsaadenizle. Alışılagelen Türk kültüründen gidelim; insanların hepsi olmasa da büyük bir yüzdesi evlenene kadar aile evlerinde kalırlar. Ev idaresi anlamında genel olarak bir sorumluluk almazlar. Çünkü kültür belli bir yaşa gelince ayrı eve çıkmaya hem ekonomik, hem de gelenekler ve alışkanlıklar anlamında çok müsaade etmez. Bununla birlikte ev idaresi, dışarıdan göründüğü kadar kolay bir süreç değildir. Hem fiziki, hem maddi, hem de bilinç anlamında belli bir kazanım gerektirir. Belli bir yaşa kadar sadece aile güdümü ile hareket etmiş bir bireyin, evlendikten sonra kendi ailesine bağımsız ve etkin bir şekilde ne denli fayda sağlayabileceği muammadır. Bu husus, özellikle ortadoğu bölgesinde çok fazla olan ve evlendikten sonra ailelerin dışarıdan ilişkiye müdahale etmeye devam etmesine zemin olmaktadır. Çünkü toplum kalıplarından kaçmak ve ifade edilen tabirle "evde kalmak" istemeyen insanlar, yetkin ve aile sorumluluğuna hazır olarak evlenmiyorlar. Kendilerini psikolojik baskıyla evlenmek zorunda hissediyorlar. Diğer konu ise eğitim ve iş anlamında kariyer noktası. Bir insanın eğitimi, onun hayat görüşünün gelişiminde büyük rol oynar. Eğitim sonrası iş hayatında ise belli bir süre geçmesi lazım gelir ki, birey evlendikten sonra ailesine ayıracağı vakti kariyer basamaklarını tırmanma hırsıyla işine ayırmasın. Kariyer anlamında başlangıçta yaşayacağı o hırsın büyük bir kısmında evlenmeden önce doygunluğa ulaşabilsin. Bunlar çok kritik nüanslardır. Herkes evlenir ama herkes evlenemez. Sağlam temellere oturmuş bir aile hayatı için insanların mental, kariyer ve eğitim olarak ayaklarındaki tüm prangaları çözmüş, belli bir tecrübe elde etmiş ve dirayetli bir şekilde hayatlarına yön vermeleri gerekir. Tüm bunların yanında, gördüğüm bir konuya daha temas edeceğim. Aldatmalar, halihazırda olan ile yetinmemekten ileri gelir. Ben bir çok coğrafyada, belli tecrübeleri evlenmeden önce yaşamış ve doygunluğa ulaşmış insanların aldatma noktasında çok daha dirençli olduklarını gözlemledim. Erken yaşta evlenen bir birey, hayata gözünü eşi ile açıyor ise -özellikle erkek için- burada zamanla sadakat anlamında sorunlar ortaya çıkabiliyor. Umarım, aktarmak istediğimi net bir şekilde izâh edebilmişimdir. Maddi güç değiştiğinde, ilk olarak eşlerin değiştirilmesi konusunun arka planı da buradan geliyor. İşin son boyutu ise çocuk ve çocuğa verilecek eğitim. Elbette ki herkes çocuk sahibi olmak zorunda değil. Fakat çocuk sahibi olmak isteyen ama henüz kendi mental olgunluğuna tam ulaşamamış aile bireylerinin, çocuklarına aktaracağı eğitimin kalitesi tartışmaya bir hayli açıktır. Aile, nesil yetiştirir. Nesil ise ırka şekil verir, değer katar. Kültürün yegane yapıtaşıdır. Buradan hareketle, insanlara ezber hayat kalıpları çizmemek gerektiğini düşünüyorum. Kalıplar, insanların hayatlarını mahveder. Her insanın hayat seyri birbirinden farklıdır. Farklılıklar güzeldir, topluma rayiha katar. Bırakalım herkes kendi hayat seyrinde, kendi kararlarıyla kalıplaşmalardan uzak ilerlesinler. "Elalem ne der?" baskısı ile erkenden evlenen insanların mahvettiği hayatların bedelini akraba veya komşular ödemezler. Kişiler kendileri ve hatta çocukları öderler. Bazı insanlar evlenmemeli. Bazı insanlar çocuk sahibi olmamalı. Evlenmediğinde kimse evde kalmıyor, bu konuda sizi temin ederim. Herkes kendi yaşında, kendi kararlarıyla güzel. Muhabbetle. Mesaj içerikleri, TF üyelerine özeldir Yanıtın tamamını görüntülemek için oturum açabilir veya üye olabilirsiniz. Üye Ol Oturum Aç 4MYNAK, ÖnSezi, Bu Son Veda Pax, +1 Son düzenleyen Zaman Yolcusu; 20 Şubat 2026, 20:31.

23 Şubat 2026, 22:31	#53
Çevrimdışı ZenithinkeR Diversum et arcanum!	Yanıt: 37 yaşındayım hiç evlenmedim, evdemi kaldım sizce? Evlenmek ve çocuk yapmak, aile kurmak kisvesi altında bir görev olarak lanse edilmiş hep. İnsan evlenmek zorunda mıdır? Hadi evlendi diyelim, çocuk illa ki olmak zorunda mıdır? İki başına bir aile olunmuyor mu? Kafamda deli sorular. Mesaj içerikleri, TF üyelerine özeldir Yanıtın tamamını görüntülemek için oturum açabilir veya üye olabilirsiniz. Üye Ol Oturum Aç 1gupse __________________ İmzalardaki bağlantıları veya görselleri görüntülemek için gönderi sayınızın 10 veya daha fazla olması gerekir. Yüreğindeki merhamet, sonsuzluğun meşalesidir.

23 Şubat 2026, 22:46	#55
Çevrimiçi heulwen Men of Mayhem Ruh HalimYorgun	Yanıt: 37 yaşındayım hiç evlenmedim, evdemi kaldım sizce? 40'lı yaşlarda iki iş arkadaşım var. Biri evlenip boşanmış, biri hiç evlenmemiş. İkisi son zamanda yakınlaşmaya. Erkek olan, kadın olanı evine bırakıp evinden almalara, başbaşa muhabbetlere başladılar. Gördükçe bir seviniyorum ki. Bu sadece bir örnek. Her yaşta olabilir. Mesaj içerikleri, TF üyelerine özeldir Yanıtın tamamını görüntülemek için oturum açabilir veya üye olabilirsiniz. Üye Ol Oturum Aç 1Beatrice __________________ İmzalardaki bağlantıları veya görselleri görüntülemek için gönderi sayınızın 10 veya daha fazla olması gerekir. 𐱅𐰭𐰼𐰃:𐱅𐰇𐰼𐰜𐰇𐰏:𐰚𐰇𐰔𐰓𐰔𐰇𐰤:𐰘𐰏𐰓𐰔𐰇𐰤 Şimdi senin o durgun ve her şeyden çekilmiş halini, bir yaşam tembelliği sanıyorlar.

27 Şubat 2026, 20:27	#57
Çevrimiçi Klaus Ruh HalimHuzurlu	Yanıt: 37 yaşındayım hiç evlenmedim, evdemi kaldım sizce? Aga be.. Mesaj içerikleri, TF üyelerine özeldir Yanıtın tamamını görüntülemek için oturum açabilir veya üye olabilirsiniz. Üye Ol Oturum Aç __________________ Farklının Farkını Farklılar Fark Eder

28 Şubat 2026, 18:21	#58
Çevrimiçi Klaus Ruh HalimHuzurlu	Yanıt: 37 yaşındayım hiç evlenmedim, evdemi kaldım sizce? 37 ve üzeri olan yaşı bir begeni atsin bu yoruma Mesaj içerikleri, TF üyelerine özeldir Yanıtın tamamını görüntülemek için oturum açabilir veya üye olabilirsiniz. Üye Ol Oturum Aç __________________ Farklının Farkını Farklılar Fark Eder

03 Nisan 2026, 07:45	#59
Çevrimiçi Klaus Ruh HalimHuzurlu	Yanıt: 37 yaşındayım hiç evlenmedim, evdemi kaldım sizce? Mesaj içerikleri, TF üyelerine özeldir Yanıtın tamamını görüntülemek için oturum açabilir veya üye olabilirsiniz. Üye Ol Oturum Aç __________________ Farklının Farkını Farklılar Fark Eder

Şu anda bu konuyu görüntüleyen etkin kullanıcılar: 1 (0 üye ve 1 konuk)

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Yanıtlar	Son Mesaj
Erkek arkadaşım 24, ben 29 yaşındayım. Bu ilişkide büyük bir sorun olur mu?	Beatrice	Kafamıza Göre	30	04 Mayıs 2026 16:22
Sizce IQ Geliştirilebilir mi?	Saye	Trend Anketler	13	25 Şubat 2026 22:01
Yıllın kelimesi sizce ne?	Beatrice	Trend Sorular	13	26 Mayıs 2025 23:09
Sizce kim haklı?	DeepSilence	Trend Sorular	2	25 Haziran 2024 02:20
Sizce aşk nedir?	Beatrice	Trend Sorular	16	07 Aralık 2023 19:18

37 yaşındayım hiç evlenmedim, evdemi kaldım sizce?

Forumumuzda yer almayan konulara bu başlık altından ulaşabilirsiniz.