Orhan Veli Kanık'ın Kitaplarına Girmeyen Şiirleri

Ağacım.

Mahallemizde
Senden başka ağaç olsaydı
Seni bu kadar sevmezdim.
Fakat eğer sen
Bizimle beraber
Kaydırak oynamasını bilseydin
Seni daha çok severdim.


Güzel ağacım!
Sen kuruduğun zaman
Biz de inşallah
Başka mahalleye taşınmış oluruz.

(Eylül 1937/Varlık, 1.11.1937)

Meyhane.

Madem ki sevmiyorum artık,
O halde, her akşam
Onu düşünerek içtiğim
Meyhanenin önünden

Ne diye geçeyim ?

(Eylül 1937/Varlık, 1.11.1937)

İnsanlar.

II
Her zaman, fakat, bilhassa
Beni sevmediğini
Anladığım zamanlarda
Görmek isterim seni de

Annemin kucağından
Seyrettiğim insanlar gibi,
Küçüklüğümde ..

(Eylül 1937/Varlık, 1.11.1937)

Şaheserim

Aşık olduğum zamanlarda
Şiir yazmak adetim değildir
Halbuki asıl şaheserimi
Onu en çok sevdiğimi
Anladığım zaman yazdım.
Onun için bu şiiri
İlk önce ona okuyacağım.

(Eylül / 1937/Papirüs, 1.6.1967)

Seyahat.

Söğüt ağacı güzeldir.
Fakat trenimiz
Son istasyona vardığı zaman

Ben dere olmayı
Söğüt olmaya
Tercih ederim.

(Ekim 1937 / Varlık, 1.11. 1937)

Seyahat Üstüne.


Seyahat edildiği zamanlarda
Yıldızlar konuşur
Söyledikleri şeyler
Ekseriya hüzünlüdür.

II

Sarhoş olunduğu akşamlar
lslıkla çalınan şarkı
Neşelidir.
Halbuki aynı şarkı
Bir trenin penceresinde
Neşeli değil.

Sabah.

Elimi çok dallı bir ağaç gibi
Tutarım gölün yüzüne
Ve seyrederim bulutları
Bir deve gürültüler içinde koşar, koşar, koşarken
Güneş doğmadan evvel varmak için

Ufka...

(Ekim 1937 / Varlık, 15. 12. 1937)

Bebek Suite'i

Yol
Düzdür.
Üzerinden tramvay geçer.
Adamlar geçer
Kadınlar geçer.


Kadınlar...
Kadınlar ...
Akşam, sabah
Tramvayı beklerler
Rejinin önünde ..

Yeşil
Sevdikleri renk
Yeşildir.
Ellerinde
Yemek çıkınları.

Vatman
Hep karşıya bakar,
Cigara içmez
Vatman
Ömür adamdır.

Peyzaj
Evler, dükkanlar, duvarlar;
Kömür depoları,
Deniz;
Çatanalar, mavnalar, kayıklar.

Deniz
Denizi kim sevmez
Üstünde ve kenarlarında
Balık
Tutulduktan sonra.

Balıkçılar
Bizim balıkçılar
Kitaplardaki balıkçılar gibi
Şarkıyı
Bir ağızdan söylemezler.

Senin Evin
Bütün bu yollardan
Tramvayla geçilir.
Halbuki senin evin
Daha ötededir.

(Ekim 1937 Papirüs, Haziran 1967)

İş Olsun Diye.

Bütün güzel kadınlar zannettiler ki
Aşk üstüne yazdığım her şiir
Kendileri için yazılmıştır.
Bense daima üzüntüsünü çektim

Onları iş olsun diye yazdığımı
Bilmenin.

(Kasım 1937 İnsan, Ekim 1938)

Bir Şehri Bırakmak.

Bu şehirde yağmur altında dolaşır
Limandaki mavnalara bakıp
Şarkılar mırıldanılır geceleri.
Bu şehrin sokakları çoktur,
Binlerce insan gelir gider sokaklarında ...

*

Her akşam çayımı getiren
Ve bir beyaz Rus olmasına rağmen
Hoşuma giden garson kadın bu şehirdedir.

Bu şiir, «Bıraktığım Şehir» adıyla., bazı yerleri çıkartılmış ve değişmiş olarak Varlık Dergisinde (1.8.1952 'de yayımlanmıştır. Buraya, şairin el defterinde bulunan ve Papirüs Dergisinde basılan asıl metin alınmıştır.

**Bu mısra Varlık'taki basımda şöyledir:

«Hoşuma giden garson kadın Bu şehirdedir.»

Bu şehirdedir
Valsler, fokstrotlar arasında
Şuman'dan, Brams'dan
Parçalar çaldığı zaman dönüp
Bana bakan ihtiyar piyanist. *

*

Doğduğum köye müşteri taşıyan
Şirket vapurları bu şehirdedir.
Hatıralarım bu şehirdedir.
Sevdiklerim,
Ölmüşlerimin mezarları!.
Bu şehirdedir işim, gücüm,
Ekmek param ..

*

Fakat bütün bunlara mukabil
Yine budur başka bir şehirdeki
Bıraktığım şehir ..


(Kasım 1937 / Papirüs, 1.6.1967)