Orhan Veli Kanık'ın Kitaplarına Girmeyen Şiirleri

Hay Lu Lu

İsterim benim de acaip isimleri
Hiç duyulmamış zenci arkadaşlarım olsun.
Onlarla Madagaskar limanlarından
Çin' e kadar yolculuk yapmak isterim.
İsterim içlerinden bir tanesi
Vapurun güvertesinde, yıldızlara karşı
«Hoy Lu-Lu» şarkısını söylesin her gece.

*

Ve bir gün ansızın bir tanesine
Rastgelmek isterim Paris'te...


(Ağustos 1937 / Varlık, 15.9.1937)

Yokuş.

Öteki dünyada, akşam vakitleri,
Fabrikamızın paydos saatinde
Bizi evlerimize götürecek olan yol
Böyle yokuş değilse eğer

Ölüm hiç de fena bir şey değil.



(Ağustos 1937 / Varlık, 15.9.1937)

Ağaç

Ağaca bir taş attım
Düşmedi taşım
Düşmedi taşım
Taşımı ağaç yedi


Taşımı isterim
Taşımı isterim

(Ağustos 1937/Varlık, 15.9.1937)

Yolculuk.

Yolculuk niyetinde değilim
Fakat böyle bir iş yapmaya kalksam
Doğru İstanbul'a gelirim.
Beni Bebek tramvayında görünce
Ne yaparsın acap?

*

Maamafih söylediğim gibi
Yolculuk niyetinde değilim!..

(Ağustos 1937/Varlık, 15.9.1937

Yaşıyor Musun?

Takmaya çalışırken kuyruğunu
Birlikte yaptığımız şeytan uçurtmasının
Görürdüm çırpınırdı ufacık kalbin.
Hatırımdan bile geçmezdi
Sana duyduklarımı söylemek.


Acaba hâlâ yaşıyor musun?

(Ağustos 1937 / Varlık, 1. 5. 1952)

Sicilyalı Balıkcı

Yüz sene sonra bugünkü dünyadan
Bir tek insan kalmadığı gün,
Sicilya sahillerinde yaşıyan balıkçı
Bir yaz sabahı ağlarını atarken denize
O zamankinden daha geniş gökyüzüne bakıp

Benden bir mısra mırıldanacak
Şarkı halinde;
Bu dünyadan, Mehmet Ali isminde bir şairin
Gelip geçtiğini bilmeksizin.


Bu güzel düşüncenin
Olmayacağından eminim
Fakat nedense bu iş
Benim pek tuhafıma gidiyor.

(Ağustos 1937/Gençlik, 15.5.1938)

Deniz.

Ben deniz kenarındaki odamda,
Pencereye hiç bakmadan,
Dışarıda geçen kayıkların
Karpuz yüklü olduğunu bilirim.

Deniz benim eskiden yaptığım gibi,
Aynasını odamın tavanında
Dolaştırıp beni kızdırmaktan
Hoşlanır.


Yosun kokusu
Ve sahile çekilmiş dalyan direkleri
Sahilde yaşayan çocuklara
Hiçbir şey hatırlatmaz.


Eylül 1937 / Varlık , 15.9.1937

Asfalt Üzerine

Ne kadar güzel şey:
Yolun üstündeki bina
Yıkıldığı zaman
Bilinmeyen bir ufuk görmek.

II

Kaldırımın kenarına dizilip
Bacası olan silindirin
Yürüyüşünü seyreden

Çocuklara imreniyorum.

III

Onun sesi
Bir arkadaşıma
Denizden geçen
Motorları hatırlatıyor.

IV

Kırık taşlara bakıp
Işıldı bir asfalt düşünmek
Acaba yalnız
Şairlere mi mahsus?


(Eylül 1937 / Varlık, 15.10.1937)

Edith Almera

İhtimal ki şu anda o,
Brüksel' e yakın
Bir gölün kenarında
Edith Alméra'yı düşünmektedir.

Edith Alméra
Kafeşantanlarda muhabbet toplayan
Bir Çigan orkestrasının
Birinci kemancısıdır.


O,
Kendisini alkışlayanlara
Selam verirken
Gülümser.
Kafeşantanlar güzeldir;
İnsan,
Orada çalışan kemancı kızlara
Aşık olabilir.

(Eylül 1937/Varlık, 15.10,193