Pembe bir renk değil kişiliktir....

"Dostum", dedi sonra.
"Elinde çekiçten başka bir şey olmayan insan, herkesi çivi olarak görür."

Kendi dünyasında yaşayan herkes delidir…

Ne sen unuttun beni ,ne de ben vazgeçtim senden
Ama öyle bir haldeyiz ki ne sen arıyorsun beni ne de ben yaşıyorum seni ...
Bazen insan iyileşmek dahi istemiyor
Çünkü içindeki acı sevdiğinden kalan son hatıradır diye ,
Ama en acısı da ne biliyor musun, ben seni kendim gibi sanmıştım
Bazen de hiç tanımamışım gibi hayatıma devam etmek istiyorum çünkü gerçekten hiç tanımamışım
Ne benim sana dönecek yolum ,ne senin gel diyecek yüreğin yok.
Mümkünse bu şehir bir daha göz göze bile getirmesin bizi ..
Seninle gülünmez, ağlanmaz, bir yolda yürünmez..
Sen sevginin ve emeğin ziyan olmuş halisin
Merhamet bilmeyen kalbinden öpüyorum
Benim seninle olan savaşım bitti
Artık gözlerin istediğine gülebilir..

Benimle savaşa girmeyin
Ben kaybetsem bile gülümser,
Önce sizi tebrik eder,
Sonra güzel savaştığım için kendimi kutlarım.
Siz benim her şeye rağmen
Kendimle barışık olmamı,
Ayakta duruşumu hazmedemezsiniz..

Savaşmayı bırakıyorum,
Veda say bunu...

Goethe

Hem her şeyim tam...
hem her şeyim eksik...

Ağaçlar sonbahara hazırlanıyor
Bu şehir o eski İstanbul mudur?
Karanlıkta bulutlar parçalanıyor
Sokak lambaları birden yanıyor
Kaldırımlarda yağmur kokusu
İçimde kımıldayan bir şey;
Anlatamıyorum.

Bir dert ki söylenmez
Çaresiz,
Bir dert ki gizli
Bir dert ki anlatılmaz;