Pembe bir renk değil kişiliktir....

İçine düştüğüm bu topyekûn unutuluşu tadıyorum:
İki kent arasındayım,
biri beni bilmiyor,
öteki de artık tanımıyor.

Bazen;
Hayat yorar insanı..
Şarkılar yorar..
Beklemek yorar..
Özlemek yorar..
Affetmek yorar..
Hoş görmek yorar..
Boş vermek bile yorar..

Ve insan susar..
Her şeye, Herkese rağmen..
Elinden gelen tek şeyi yapar;
Bağıra Bağıra susar...

İçkiye benzer bir şey var bu havalarda,
Sarhoş ediyor insanı, sarhoş.

Yanlış bir hayalin şehrinde kaldım
Sevdiği ben değilim,anlatamam..

Sana yapılanı unutursan acı çekersin.
Unutma!!

Bilge biri şöyle demiş zamanında;
"Bir domuz aldım.Yıkadım. Ona yardım ettim.
Ama yine gidip çamura döndü.
Çünkü onun ait olduğu yer orası."

Biri tanrıya sormuş
"Eğer herşey zaten kaderde yazılıysa neden dilek dileyelim ki?"
Tanrı gülümseyerek demiş ki
" Belki de bazı sayfalarda sadece 'dilediğin gibi olsun' yazmışımdır."

Kalp midir insana sev diyen,
Yoksa yalnızlık mıdır körükleyen?
Sahi nedir sevmek; Bi muma ateş olmak mı,
Yoksa yanan ateşe dokunmak mı?”

– Şems-i Tebrizi

Ben seni kötüleyemem hiç.
Çiçekli bir yol vardı, yürüdüm derim.
Ayaklarıma dikenler battı ama
her ormanda olur böyle şeyler derim...

Cahit Zarifoğlu

İçimdeki çocuğun gözleri dolu,
Dışımdaki kadın sabrıma hayran...